“ஆங்கில அரசுக்கு விசுவாசியாக இருப்பேன்” – வி.டி. சாவர்கர்

Modi-Savarkarதனது நடவடிக்கைகளுக்காக 50 ஆண்டு சிறை தண்டனை விதிக்கப்பட்டு, 1911ல் அந்தமானில் உள்ள செல்லுலார் ஜெயிலுக்கு அனுப்பப்பட்டார் வி.டி. சாவர்கர். தன்னை முன்கூட்டியே விடுதலை செய்யவேண்டுமென உடனே அரசுக்கு மனு செய்தார். பிறகு 1913ல் பல முறை கடிதம் எழுதினார். முடிவாக 1921ல் இந்தியச் சிறைக்கு மாற்றப்பட்ட அவர், 1924ல் விடுதலை செய்யப்பட்டார். இனிமேல் இந்திய சுதந்திரத்திற்காகப் போராடமாட்டேன்; ஆங்கில அரசுக்கு விசுவாசமாக இருப்பேன் என்ற வாக்குறுதியின் அடிப்படையில் விடுதலை கிடைத்தது. அதன்படியே கடைசிவரை நடந்துகொண்டார்.

இந்த மனிதரை ஆதர்ஷ புருஷராக கொண்டாடுபவர்கள், பெரியாரைத் தூற்றுகிறார்கள். பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு சாவர்கர் எழுதிய ஒரு கடிதத்தின் தமிழாக்கம் கீழே. கடைசி சில பத்திகள் மிக முக்கியமானவை.

To: The Home Member of the Government of India

தங்களது அன்புகூர்ந்த பரிசீலனைக்காக பின்வரும் இரு தகவல்களை முன்வைக்க அனுமதிக்க இறைஞ்சுகிறேன்:

(1) 1911 ஜூனில் நான் இங்கே வந்தபோது, நானும் என் கட்சியைச் சேர்ந்த தண்டனைக் கைதிகளும் தலைமை ஆணையரின் அலுவலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டோம். அங்கே நான் “D” வகை கைதியாக, அதாவது அபாயகரமான கைதியாக வைக்பபடுத்தப்பட்டேன். அதன் பிறகு, அடுத்த ஆறு மாதங்கள் தனியறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தேன். மற்ற தண்டனைக் கைதிகள் இந்த தண்டனைக்கு உள்ளாகவில்லை. அங்கே எனக்கு கயிறு திரிக்கும் வேலை கொடுக்கப்பட்டது. இதில் என் கைகள் எல்லாம் புண்ணாகி, ரத்தம் வடிந்தது. பிறகு, சிறையிலேயே மிகக் கடுமையான தண்டனையான செக்கிழுக்கும் தண்டனை வழங்கப்பட்டது. இந்த காலகட்டம் நெடுக, இந்த ஆறு மாதம் முடியும்வரையும் என் நடத்தை மிகச் சிறப்பானதாகவே இருந்தது. இருந்தபோதும் நான் சிறையிலிருந்து அனுப்பப்படவில்லை. என்னுடன் வந்தவர்கள் அனுப்பப்பட்டுவிட்டனர். அப்போதிலிருந்து இன்றுவரை, என் நடத்தையை எவ்வளவு நல்லபடியாக வைத்திருக்க முடியுமோ, அவ்வளவு நல்லபடியாக வைத்திருக்க முயற்சித்துவருகிறேன்.

300px-Nathuram

காந்தி கொலையாளிகளுடன் சாவர்கர்

(2) நான் தகுதி உயர்வுக்காக விண்ணப்பித்தபோது, நான் சிறப்பு நிலைக் கைதி என்பதால் என் தகுதி உயர்த்தப்பட மாட்டாது எனக் கூறப்பட்டது. எங்களில் யாராவது நல்ல உணவோ, சிறப்புச் சலுகையோ கேட்டால் “நீங்கள் சாதாரண தண்டனைக் கைதிகள். மற்றவர்கள் என்ன சாப்பிடுகிறார்களோ, அதைத்தான் சாப்பிட வேண்டும்” என்று சொல்லப்படும். ஆகவே, எங்களை மோசமாக நடத்துவதற்காக மட்டுமே சிறப்பு நிலை கைதியாக வகைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்பதை யுவர் ஆனர், நீங்கள் பார்க்க முடியும்.

(3) இந்த வழக்கில் சம்பந்தப்பட்டவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் வெளியில் அனுப்பப்பட்டுவிட்ட நிலையில், என்னையும் விடுதலை செய்ய வேண்டுமென வேண்டுகிறேன். நான் இதுவரை இரண்டு தடவையோ, மூன்று தடவையோ வழக்குக்குள்ளாகியிருந்தும் விடுவிக்கப்படவில்லை. பத்துக்கும் மேற்பட்ட தடவைகள் வழக்குக்குள்ளானவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர். என்னை விடுதலை செய்ய ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டபோது, வெளியில் இருந்த அரசியல் கைதிகள் பிரச்சனை செய்து, உள்ளே வந்தபோது நான் அவர்களுடன் சேர்ந்து சிறையில் அடைக்கப்பட்டேன்.

(4) நான் இந்தியச் சிறைகளில் இருந்திருந்தால், எனக்கு நல்ல தண்டனைக் குறைப்பு கிடைத்திருக்கும். வீட்டிற்கு இன்னும் அதிக கடிதங்களை எழுதியிருப்பேன். என்னைப் பார்க்கவும் ஆட்கள் வந்திருப்பார்கள். சாதாரணமான வகையில், இங்கு நாடு கடத்தப்பட்டிருந்தால் இந்நேரம் இந்தச் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டிருப்பேன். ஆனால், இந்தியச் சிறைகளில் இருப்பதால் கிடைக்கும் வசதிகளும் கிடைக்கவில்லை; இங்கே கொண்டுவரப்படுவதால் கிடைக்கும் சலுகைகளும் இல்லை. ஆனால், இரு இடங்களில் உள்ள சிரமங்களையும் நான் அனுபவிக்கிறேன்.

trial-of-godse-etc-photo-division

காந்தி கொலைவழக்கில் நீதிமன்றத்தில் கொலையாளிகள், சாவர்கர் பின்னால் அமர்ந்திருக்கிறார்.

(5) ஆகவே, யுவர் ஆனர், என்னை இந்தியச் சிறைக்கு அனுப்புவதன் மூலமோ, அல்லது நாடு கடத்தப்பட்ட கைதியாக நடத்துவதன் மூலமோ இந்த மாறுபட்ட நிலையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும். உலகின் சுதந்திரமான நாடுகளில் உள்ள நாகரீகமான அரசாங்கங்களில் அரசியல் கைதிகளுக்கு வழங்கப்படுவது போன்ற சிறப்புச் சலுகை எதையும் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால், மிக மோசமான கைதிகளுக்கும் குற்றம் செய்வதையே வழக்கமாக வைத்திருப்பவர்களுக்கும் வழங்கப்படுவதைப் போன்ற சலுகையாவது வழங்கக்கூடாதா? இந்தச் சிறையில் என்னை நிரந்தரமாக அடைத்துவைப்பது, வாழ்க்கை குறித்தும் நம்பிக்கை குறித்தும் நிராசையை ஏற்படுத்துகிறது. குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு சிறையில் அடைக்கப்படுபவர்களின் விஷயம் வேறு. ஆனால் சார், நான் 50 ஆண்டு கால சிறை தண்டனையை எதிர்நோக்கியிருக்கிறேன். சிறை வாழ்க்கையை எளிதாக்க மிக மோசமான தண்டனைக் கைதிகளுக்குக்கூட கிடைக்கும் சலுகைகள்கூட எனக்கு மறுக்கப்படும் நிலையில், இம்மாதிரியான தனிமைச் சிறையில் நாட்களை நகர்த்த எனக்கு எப்படி ஆன்ம சக்தி கிடைக்கும்? ஒன்று, என்னை இந்தியச் சிறைக்கு அனுப்பிவிடுங்கள். அங்கு எனக்கு தண்டனைக் குறைப்பும் நான்கு மாதங்களுக்கு ஒருமுறை பார்வையாளர்களைச் சந்திக்கும் வசதியும் கிடைக்கும். துரதிர்ஷ்டவசமாக இம்மாதிரி சிறைப்பட்டவர்களுக்கு அவ்வப்போது அன்புக்குரியவர்களைப் பார்ப்பதென்பது எவ்வளவு பெரிய வரம்?

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, 14 ஆண்டுகளில் விடுதலை செய்யப்படும் தார்மீக ரீதியான உரிமை – சட்ட ரீதியான உரிமை இல்லை என்றாலும் – கிடைக்கும். மேலும், கூடுதலாகக் கடிதங்களைப் பெற முடியும். வேறு சில சலுகைகளும் கிடைக்கும்.

அப்படியில்லாவிட்டால், இங்கிருக்கும் பிற தண்டனைக் கைதிகளைப் போல, ஐந்தாண்டுக்கு ஒரு முறை சிறை விடுப்பு அளித்து என் குடும்பத்தினரை இங்கு வரவழைத்து சந்திக்க அனுமதிக்க வேண்டும். இவை வழங்கப்பட்டால், எனக்கு ஒரே ஒரு குறை மட்டுமே இருக்கும். அதாவது, என் தவறுகளுக்கு மட்டுமே என்னைப் பொறுப்பாக்க வேண்டும். மற்றவர்களின் தவறுகளுக்கு அல்ல. ஒவ்வொரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமையான இதனை நான் கேட்டு வாங்க வேண்டியிருப்பது பரிதாபம்தான்.

முடிவாக, 1911ல் நான் மன்னிப்புக் கேட்டு எழுதிய மனுவைப் பரிசீலித்து, அதனை இந்திய அரசுக்கு அனுப்பிவைக்க முடியுமா யுவர் ஆனர்?
இந்திய அரசியலில் தற்போது ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்கள், அரசின் இணக்கமாகச் செல்லும் கொள்கை ஆகியவை அரசியல் சாஸனப் பாதையை மீண்டும் திறந்திருக்கின்றன.

தற்போது, இந்தியாவின் நலனையும் மனிதத் தன்மையை மனதில் கொண்டிருப்பவன் எவனும் குருட்டுத்தனமாக முள் நிரம்பிய பாதையில் இறங்க மாட்டோம். 1906-07ல் நிலவிய நிராதரவான சூழல் எங்களை அமைதியும் வளர்ச்சியும் கூடிய பாதையிலிருந்து வழிமாறச் செய்துவிட்டது.

ஆகவே இந்த அரசானது, அதற்குப் பலவிதத்திலும் நன்மை பயக்கக்கூடியது என்பதை மனதில் கொண்டு, என் மீது கருணை கொண்டு விடுதலை செய்தால், நான் அரசியல்சாஸன ரீதியான வளர்ச்சியை மட்டுமே ஆதரிப்பவனாக இருப்பேன். அம்மாதிரியான வளர்ச்சிக்குத் தேவைப்படும் ஆங்கில அரசுக்கு விசுவாசியாக இருப்பேன்.

நாங்கள் சிறையில் இருக்கும்பட்சத்தில், இந்தியாவில் உள்ள மாட்சிமை தாங்கிய அரசரின் ஆயிரக்கணக்கான விசுவாசமிக்க பிரஜைகளின் இல்லங்களில் நிஜமான மகிழ்ச்சி இருக்காது. தண்ணீரைவிட ரத்தம் அடர்த்தியானதுதானே. ஆனால், நாங்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டால் மக்கள் உடனே அரசுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையிலும் சந்தோஷத்திலும் கூச்சலிடுவார்கள். இந்த அரசு, ஒருவரை பழிவாங்கி, முடக்குவது என்பதைவிட மன்னிக்கவும் நல்வழிப்படுத்தவும் தெரிந்த அரசு.

மேலும், நான் அரசியல்சாஸன பாதைக்கு மாறுவது, இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் ஒரு கட்டத்தில் என்னை வழிகாட்டியாகப் பார்த்த தவறாக வழிநடத்தப்பட்ட இளைஞர்களை சரியான பாதைக்கு திருப்பும். அரசிற்காக, அது விரும்பும் எந்த ஒரு பணியிலும் என்னை ஈடுபடுத்திக்கொள்ள தயாராக இருக்கிறேன். என்னை விடுதலை செய்தால் கிடைக்கக்கூடிய பலன்களோடு ஒப்பிட்டால், என்னை சிறையில் வைத்திருப்பதன் மூலம் கிடைப்பது எதுவுமேயில்லை.

பலம் வாய்ந்தவனே கருணையுள்ளவனாக இருக்க முடியும். ஆகவே, பாதைமாறிப் போன மகன், அரசு என்ற பெற்றோரின் கதவைத் தட்டாமல் வேறு எங்கு செல்ல முடியும்?

யுவர் ஆனர், இந்த விஷயங்களைக் கவனத்தில் கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.
வி.டி. சாவர்கர்.

(From R.C. Majumdar, Penal Settlements in the Andamans, Publications Division, 1975)

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

அனைத்து ஜாதியினரையும் அர்ச்சகராக்கும் விவகாரத்தில் தமிழ்நாட்டில் நடந்தது என்ன?

22448525_1111300055668387_641077537494656689_n

அனைத்து ஜாதியினரையும் அர்ச்சகராக்கும் விவகாரத்தில் தீவிரமாக செயல்பட்டவர்கள் பெரியாரும் மு. கருணாநிதியும்.

கேரளாவில் தலித்கள் 6 பேர் உள்பட பல ஜாதிகளைச் சேர்ந்தவர்களும் அர்ச்சகர்களாக நியமிக்கப்பட்டதையடுத்து, இந்தக் கோரிக்கையை முதன் முதலில் முன்னெடுத்த தமிழ்நாட்டில் இது ஏன் நடக்கவில்லை என்று தீவிரமாக விவாதிக்கப்படுகிறது.

ஜாதி பேதங்களைக் கடந்து, தகுதியின் அடிப்படையில் அர்ச்சகர்களை நியமிப்பது என்ற விவகாரத்தில் என்ன நடந்தது என்பது குறித்து ஒரு சின்ன டைம்லைன். இதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தவர்கள் இரண்டு பேர்; ஒருவர் பெரியார், இன்னொருவர் மு. கருணாநிதி.

1. அனைத்து ஜாதியினரும் கோவில் கருவறைக்குச் செல்ல அனுமதிக்க வேண்டுமென்று கூறிய பெரியார், இதற்கான கிளர்ச்சி 1970ஆம் ஆண்டு குடியரசு தினத்தன்று நடக்குமென அறிவித்தார்.

“இந்த கர்ப்பகிரகம் என்ற பூச்சாண்டிகள் பார்ப்பனரல்லாத மக்களை இழிமக்கள், இழிபிறப்பாளர்கள் என்றாக்கப்படுவதற்காகத்தான் இருந்துவருகிறதேயல்லாமல், மற்றபடி வேறு எந்த புனிதத் தன்மையையும் பாதுகாக்கவல்லதல்ல என்பதே நமது கருத்து” (விடுதலை – 19.10.1969) என்று குறிப்பிட்டார் பெரியார்.

தமிழகத்தின் முக்கியமான கோவில்களில் இந்தப் போராட்டம் நடக்குமென்றும் திருநீறு பூசித்தான் கோவில்களில் நுழையலாமென்றால் தொண்டர்கள் பூசிக்கொள்ளலாம் என்றும் பெரியார் கூறினார்.

2. இந்த அறிவிப்பையடுத்து, அப்போதைய முதல்வர் மு. கருணாநிதி அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகராவதற்கான சட்டம் விரைவில் இயற்றப்படும் என்றும் பெரியார் தன் போராட்டத்தை ஒத்திவைக்க வேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டார். போராட்டம் ஒத்திவைக்கப்பட்டது.

3. எல்லோரையும் அர்ச்சகராக்க அனுமதிக்கும் இந்தச் சட்டம், ஏற்கனவே இருந்த இந்து சமய அறநிலைய ஆட்சித் துறை சட்டத்தின் பிரிவு 55, 56, 116 ஆகியவற்றில் செய்யப்பட்ட திருத்தச் சட்டம்தான். இதற்கான மசோதா 2.12.1970ல் தமிழக சட்டமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் நிறைவேற்றப்பட்டது. இதன் முக்கிய கூறு, இந்துக் கோவில்களின் எல்லாப் பகுதிகளின் நியமனத்திலும் பாரம்பரிய கொள்கையை நீக்குவது (பிரிவு55ல் செய்யப்பட்ட திருத்தம்). பிற பிரிவுகளில் செய்யப்பட்ட திருத்தத்தின்படி, சமய நிறுவன ஊழியர்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுத்தல், தகுதிகள் ஆகியவை குறித்தது. (இணைப்பு பார்க்க)

22406155_1111300495668343_2646621409965870035_n22406443_1111301245668268_2821933460654009950_n (1)

4. இந்தச் சட்டத்தை எதிர்த்து சேஷம்மாள் என்பவர் வழக்குத் தொடர்ந்தார். உச்ச நீதிமன்றத்தில் எஸ்.எம். சிக்ரி, ஏ.என். குரோவர், ஏ.என். ரே, டி.ஜி. பாலேகர், எம்.எச். பெக் ஆகியோர் இந்த வழக்கை விசாரித்து 1972 மார்ச் 15ஆம் தேதி தீர்ப்பு வழங்கினர். அதன்படி, இந்தச் சட்டம் அரசியல் சாஸனம் அளிக்கும் மத வழிபாட்டுச் சுதந்திரத்தை மீறுவதாக கூறியது. ஒரு கோவிலில் அர்ச்சகரை நியமனம் செய்யும்போது, ஆகமங்களை மீறி அறங்காவலர் நியமனங்களை மேற்கொள்ள மாட்டார் என்று அரசு கூறியதைச் சுட்டிக்காட்டிய நீதிபதிகள், குறிப்பிட்ட இனம், உட்பிரிவு, குழுவிலிருந்தே அர்ச்சகரை நியமிக்க வேண்டும் எனச் சுட்டிக்காட்டியது. ஆனாலும் மனுதாரரின் அச்சத்திற்கு இப்போது அவசியமில்லை என்று கூறி சேஷம்மாளின் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்தது.

சட்டத்தை எதிர்த்தவரின் மனு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டதாகத் தோன்றினாலும் ஆகமத்திற்கு உட்பட்டே நியமனங்களைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த உத்தரவு வலியுறுத்தியது.
(https://indiankanoon.org/doc/641343/)

5. இந்த நீதிமன்ற உத்தரவை பெரியார் கடுமையாக விமர்சித்தார். 1973 டிசம்பர் 8-9ல் பெரியார் திடலில் நடந்த தமிழர் சமுதாய இழிவு மாநாட்டில் பேசிய பெரியார், நண்பர் கருணாநிதி கொண்டுவந்த சட்டத்தை நீதிமன்றம் செல்லாது என்று ஆக்கியதால் ஆத்திரம் அதிகமாவிட்டதாகக் குறிப்பிட்டார்.

6. உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பில் அரசியல் சாஸனப் பிரிவு 25ஐப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருப்பதால், அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராக்குவதற்கு ஏதுவாக அந்தப் பிரிவை நீக்க வேண்டுமென கருணாநிதி மத்திய அரசை வலியுறுத்த ஆரம்பித்தார். பிரதமருக்கு கடிதங்களை எழுதினார். பிரிவு திருத்தப்படவில்லை. 1976ல் தி.மு.க. ஆட்சி கலைக்கப்பட்டது.

7. அடுத்து ஆட்சிக்கு வந்த எம்.ஜி.ஆர். 1982ல் நீதியரசர் மகாராஜன் தலைமையில் கோவில் வழக்கங்களில் செய்யப்பட வேண்டிய சீர்திருத்தங்கள் குறித்து ஆராய்ந்து அறிக்கை அளிக்க ஒரு குழுவை அமைத்தார். அந்தக் குழுவும் அனைத்து ஜாதியினரும் உரிய பயிற்சிக்குப் பிறகு அர்ச்சகராக நியமிக்கப்படலாம் என்று கூறியது. ஆனால், அதற்கு முன்பாக அரசியல் சாஸன சட்டப்பிரிவு 25 -2ல் திருத்தம் கொண்டுவர வேண்டும் என்று கூறினார்.

8. இந்த குழுவின் அறிக்கை கிடைத்த பிறகு இது பற்றி ஆராய ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டது தவிர, வேறு எதையும் எம்.ஜி.ஆர் செய்யவில்லை.

9. எம்.ஜி.ஆர்., ஜெயலலிதா (1991) ஆகியோர் வேதாகம பயிற்சிப் பள்ளி துவங்கப்படும் என்று அறிவித்தார்களே தவிர, அப்படி எதையும் திறக்கவில்லை.

10. இதற்குப் பிறகு, 2006ஆம் ஆண்டில், மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்த தி.மு.க. அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராவதற்கான அரசாணையை வெளியிட்டது. பார்க்க இணைப்பு.

22406004_1111300065668386_5310624553916965671_n

11. 1996ல் ஒரு முறை ஆட்சிக்கு வந்த தி.மு.க., அப்போதே இதைச் செய்யாமல் 2006ல் செய்தது ஏன் எனக் கேட்கலாம். அந்த காலகட்டத்தில், அரசியல் சாஸன சட்டத்தை திருத்தாமல் அனைத்து சாதியினரையும் அர்ச்சகராக்கும் சட்டத்தை தமிழக அரசு இயற்ற முடியாது என தமிழக அரசு நினைத்தது. முந்தைய உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு, மகாராஜன் குழு அறிக்கை, அதனை ஆராய அமைக்கப்பட்ட கிருஷ்ண ரெட்டியார் அறிக்கை ஆகியவை இதே வலியுறுத்தியிருந்தன. ஆனால், 2002ல் ஆதித்யன் Vs கேரள அரசு என்ற வழக்கில் தீர்ப்பு வழங்கிய கேரள உயர்நீதின்றம், ஆகமங்கள், மதப் பழக்க வழக்கங்கள் எல்லோரும் சமம் என்ற இந்திய அரசியல் சாஸனத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைக்கு எதிராக இருந்தால், அவை சட்டரீதியாக செல்லாது என்று கூறி, அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராக்க முடியும் என்று தீர்ப்பளித்தது. அப்போது தமிழகத்தில் ஆட்சியிலிருந்த ஜெயலலிதா ஏதும் செய்யாத நிலையில், மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்த தி.மு.க., இந்த அரசாணையை வெளியிட்டது.

12. அரசாணை வெளியிடப்பட்டதோடு தமிழ்நாட்டில் மதுரை, திருச்சி, சென்னை, திருச்செந்தூர், திருவண்ணாமலை, பழனி ஆகிய இடங்களில் அர்ச்சகர் பயிற்சிப் பள்ளிகள் துவங்கப்பட்டு, மாணவர்கள் சேர்க்கப்பட்டனர்.

13. இதற்கென புதிய மசோதாவை உருவாக்கியது தமிழக அரசு. இந்த மசோதாவை எதிர்த்து மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோவிலில் உள்ள ஆதி சிவாச்சாரியார்கள் சங்கம் நீதிமன்றத்தை அணுகி தடை உத்தரவைப் பெற்றது. ஆனாலும், அர்ச்சகர் பள்ளிகள் அந்த ஆண்டு தொடர்ந்து நடந்தன.

14. இந்த வழக்கில் 2015 டிசம்பரில் மீண்டும் குழப்பமான தீர்ப்பை வழங்கியது உச்ச நீதிமன்றம்.

மேலே உள்ள குறிப்புகளைப் பார்க்கும்போது இந்த விவகாரத்தில் தி.மு.க. தொடர்ந்து செயல்பட்டுவந்திருப்பதை யாரும் எளிதில் கவனிக்க முடியும். எப்போதுமே, கடந்த காலத்தில் என்ன நடந்தது என்பதை அறிந்து பேசுவதே, நிகழ்கால வெற்றிகளுக்கு உதவும்.

ஆகவே, பெரியார் ஒரு அயோக்கியர், கருணாநிதி அயோக்கியர், திராவிடம் பேசியவர்கள் எதுவுமே செய்யவில்லை என்று புலம்பும் முன் இந்த வரலாற்றைத் தெரிந்துகொள்வது நல்லது.

————————————————————————–

இந்த விவகாரங்கள் குறித்து மேலும் அறிய வேண்டியவர்கள் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்கள்:

1. பெரியார்: மரபும் திரிபும் – எஸ்.வி. ராஜதுரை, தமிழ் முழக்கம் வெளியீடு.

2. The renewal of the priesthood: modernity and traditionalism in a South Indian temple – சி.ஜே. ஃபுல்லர், பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழக வெளியீடு.

3. Towards a Non – Brahmin Millennium: From Iyothee Thas to Periyar – வ. கீதா, எஸ்.வி. ராஜதுரை

4. அனைத்து சாதியினருக்கும் அர்ச்சகர் உரிமை ஏன்? – திராவிடர் கழக வெளியீடு.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

“நீடாமங்கலத்தில் நிகழ்ந்ததென்ன சொல்லுவீர்”

22550461_1117725211692538_4029107963656546586_o

நீடாமங்கலத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்ட இடம்.

1937ஆம் வருடம். அப்போதைய தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள நீடாமங்கலம் கிராமம். தென்தஞ்சை ஜில்லா காங்கிரசின் 3வது மாநாடு இந்த ஊரில் 28.12.1937ல் நடைபெற்றது. மாநாட்டின் வரவேற்புக்குழு தலைவர் அந்தப் பகுதியில் பெரும் நிலக்கிழாராக விளங்கிய டி.கே.பி. சந்தன உடையார். அவருக்குச் சொந்தமான அல்லது அவரது தமையனாருக்குச் சொந்தமான ஒரு மாளிகையில் மாநாடும் அதை ஒட்டிய மைதானத்தில் சமபந்தி விருந்தும் நடைபெற்றன. முற்பகல் மாநாடு முடிந்ததும், சமபந்தி போஜனம் நடப்பதால், எல்லோரும் வந்து சாப்பிடலாம் என அங்கிருந்த தாழ்த்தப்பட்டவர்களையும் அழைக்கின்றனர். 2,3 முறை அழைத்ததால், அவர்களும் சாப்பிட அமர்ந்தனர்.

ஆனால், சிறிது நேரத்திலேயே டி.கே.பி. சந்தன உடையாரின் ஆட்கள், “ஏண்டா, பள்ளப்பயல்களா, உங்களுக்கு இவ்வளவு ஆணவமா, இந்தக் கூட்டத்திலே வந்து சாப்பிடலாமா?” என்று கேட்டபடியே அவர்களைத் தாக்க ஆரம்பித்தார்கள். அடிதாங்காமல் அவர்கள் ஓடிவிடவே, அடுத்த நாள் அவர்கள் வேலை பார்த்த பண்ணைக்குச் சென்று உடையாரின் ஆட்கள் தாக்கினர். பந்தியில் உட்கார்ந்து உணவருந்திய சுமார் 20 பேருக்கு மொட்டையடிக்கப்பட்டது. சாணிப் பால் கரைத்து ஊற்றப்பட்டது.

காங்கிரஸ் கட்சி நடத்திய மாநாட்டில் நடந்த இந்தக் கொடூரத்தை முதன் முதலில் வெளியுலகிற்குக் கொண்டுவந்தவர்கள் அந்தப் பகுதியில் தீவிரமாகச் செயல்பட்ட சுயமரியாதை இயக்கத்தினர். இது தொடர்பான செய்திகளை பெரியாரின் விடுதலை நாளேடு வெளியிட ஆரம்பிக்கிறது.

“ஹரிஜனங்களுக்கு காங்கிரஸ் மரியாதை” என்ற பெயரில் துண்டறிக்கையையும் அச்சடித்து வெளியிடுகிறது சு.ம. இயக்கம்.
இது தொடர்பாக பெரியாருக்குத் தந்தி அனுப்பப்பட்டவுடன், விடுதலை நாளிதழின் ஆசிரியர் குழுவில் இருந்த அ. பொன்னம்பலனாரை நீடாமங்கலத்திற்கு களவிசாரணைக்கு அனுப்புகிறார் அவர். பொன்னம்பலம் அங்கு தங்கி, இது தொடர்பான செய்திகளை விடுதலைக்கு அனுப்ப ஆரம்பித்தார். குடியரசிலும் இது தொடர்பான செய்திகள் வெளியாக ஆரம்பித்தன.

22729141_1117725181692541_5025143411868936821_n

குடியரசு இதழின் முகப்பில் தாக்கப்பட்டவர்களின் புகைப்படங்கள்.

அப்போது காங்கிரசிற்கு ஆதரவாக இருந்த தினமணி நாளிதழ் இதற்கு மறுப்புச் செய்திகளை வெளியிட்டது. ஆனால், விடுதலை வன்முறைக்கு உள்ளானவர்களிடமிருந்து ஆதாரங்களைப் பெற்று தொடர்ந்து வெளியிட்டது. தாக்குதலுக்குள்ளான சிலரை ஈரோட்டிற்கு அழைத்துவந்து பாதுகாப்பளித்தது சுயமரியாதை இயக்கம்.

இந்த சம்பவம் தொடர்பாக சட்டப்பேரவையில் சென்னை நகர மேயரும் தாழ்த்தப்பட்டோர் தலைவர்களில் ஒருவருமான ஜெ. சிவசண்முகம் பிள்ளை கேள்வியெழுப்புகிறார். இதற்கு, பதிலளித்த அரசு, தாக்குதல் ஏதும் நடக்கவில்லையென மறுத்தது.
இருந்தபோதும் இந்த விவகாரம் தொடர்பாக சுயமரியாதை இயக்கம் தொடர்ந்து எதிர்வினையாற்றிவந்தது. 19.1.1938ல் பொள்ளாச்சியில் பெரியார் இது குறித்துப் பேசினார்.

21ஆம் தேதி குன்னூரில் நடந்த கூட்டத்திலும் இது தொடர்பாக எழுந்த கேள்விகளுக்கு பெரியார் பதிலளித்தார்.

“நீடாமங்கலத்தில் நடந்ததென்ன” என்ற தலைப்பில் 28ஆம் தேதியன்று ஒரு கூட்டத்திற்கு சுயமரியாதை இயக்கம் ஏற்பாடு செய்தது. இதில் பெரியார், சி.என். அண்ணாதுரை, அ. பொன்னம்பலனார் ஆகியோர் பேசினர். தாக்குதலுக்கு உள்ளான தேவசகாயமும் இதில் கலந்துகொண்டு நடந்தது என்ன என்பதை விவரித்தார்.

நீடாமங்கல நிகழ்வை ரிப்போர்ட் செய்ததற்காக விடுதலை வெளியீட்டாளர், ஆசிரியர் ஆகியோர் மீது பிப்ரவரி மாதத்தில் உடையாரின் சார்பில் மானநஷ்ட வழக்குத் தொடரப்பட்டது. இந்த வழக்கில் இருவருக்கும் தலா 200 ரூபாய் அபராதம் விதித்து தீர்ப்பளிக்கப்படுகிறது. இல்லாவிட்டால் 4 மாதம் சிறை தண்டனை. செஷன்ஸ் நீதிமன்றத்தில் செய்யப்பட்ட மேல் முறையீட்டில் அபராதத் தொகை தலா 100 ரூபாயாக குறைக்கப்படுகிறது.

22789113_1117725295025863_6529246861772172218_n

நீடாமங்கலம்: ஜாதியக் கொடுமையும் திராவிட இயக்கமும் நூலின் ஆசிரியர்  ஆ. திருநீலகண்டன்

 

மேலே சொன்ன இந்தத் தகவல்களையெல்லாம் குடியரசு, விடுதலை நாளிதழ் பதிவுகளை வைத்தும் அரசு ஆவணங்களை வைத்தும், பாதிக்கப்பட்டவர்களை நேரடியாக சந்தித்து உரையாடியும் சேகரித்து திருநெல்வேலி இந்துக் கல்லூரியின் வரலாற்றுத் துறை இணைப் பேராசிரியர் ஆ. திருநீலகண்டன் தன்னுடைய நீடாமங்கலம்: சாதியக் கொடுமையும் திராவிட இயக்கமும் புத்தகத்தில் நம் பார்வைக்கு முன்வைக்கிறார்.

ஏகப்பட்ட ஆவணங்களை மேற்கோள்காட்டி நகரும் இந்தப் புத்தகம், மிகமிக விறுவிறுப்பான ஒன்று. தற்போதைய சூழலில் கவனிக்கத்தக்க இரண்டு, மூன்று விஷயங்களை இந்த நூலின் மூலமாக சுட்டிக்காட்டுகிறார் நூலாசிரியர். முதலாவதாக, பெரியார் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் தரப்பில் நின்று ஒருபோதும் பேசியதில்லை; இடைநிலை ஜாதியினருக்கு ஆதரவாகவே செயல்பட்டிருக்கிறார் என்ற வாதத்தை சற்று அசைக்கிறது இந்தப் புத்தகம். நீடாமங்கலம் சம்பவத்தில் தாக்கப்பட்டவர்கள், தாழ்த்தப்பட்டவர்கள். தாக்கியவர்கள் உடையார் என்ற அதிகாரமும் பணமும் நிரம்பிய இடைநிலை ஜாதியினர். சுயமரியாதை இயக்கம் தாழ்த்தப்பட்டோர் பக்கமே நின்று பாதுகாப்பளித்ததோடு, வழக்கையும் சந்தித்தது.

22552363_1117725375025855_5417503933830367220_n

இரண்டாவதாக, அந்த காலகட்டத்தில் சட்டப்பேரவையில் 29 தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்கள் இருந்தனர். தவிர, பல தாழ்த்தப்பட்ட தலைவர்கள் தீவிரமாக செயல்பட்டுவந்தனர். அவர்கள் இந்தத் தாக்குதல் குறித்து பெரிதாக எதிர்வினையாற்றவில்லை என்பதையும் ஆதாரங்களோடு முன்வைக்கிறார் திருநீலகண்டன்.

பேராசிரியர் ஆ. இரா. வேங்கடாசலபதியின் வழிகாட்டுதலும் மிரட்டலுமே புத்தகத்திற்கு காரணம் என்கிறார் திருநீலகண்டன். அவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வேடான “திராவிடர் இயக்கமும் தாழ்த்தப்பட்டோரும்” என்ற பதிவும் விரைவில் நூலாக வரவேண்டும். அதற்கும் சலபதியின் மிரட்டல் உதவுமென்று நம்பலாம்.

இந்த முக்கியமான நூலை வெளியிட்டிருப்பது காலச்சுவடு பதிப்பகம்.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

கோவில் நுழைவுச் சட்டத்தை பெரியார் எதிர்த்தாரா?

meenakshi-amman-temple-1.jpgகோவில் நுழைவுப் போராட்டத்தில் பெரியார் எதுவுமே செய்யவில்லை என்று சொல்வது அயோக்கியத்தனம் மட்டுமல்ல, மூடத்தனமும்கூட. ஒருவர் செய்த செயல்களைப் பற்றி எழுதும்போது, சம்பந்தப்பட்டவரின் பேச்சுகள், எழுத்துகளை மேற்கொள் காட்டுவதுதான் அறிவு நாணயம். காந்தியைப் பற்றி எழுதும்போது காந்தி குறித்து கோட்ஸே கூறியதை மேற்கோள்காட்டி, எதையாவது சொல்வதற்குப் பெயர் சங்கித்தனம்.

1.காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்தபோதே வைக்கம் போராட்டத்தில் பெரியார் பங்கேற்றது பற்றி எல்லோருக்கும் தெரியும். அவருக்கு இந்த விஷயத்தில் ஈடுபாடு இல்லையென்றால் எதற்காக அதில் போய் பங்கேற்கப் போகிறார்?

2.  சுசீந்திரத்தில் உள்ள பத்மநாபசாமி கோவிலைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் தாழ்த்தப்பட்டோர் நடக்கத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்ததை எதிர்த்து தொடர்ந்து நடந்த கிளர்ச்சிகளில் பெரியாரும் சுயமரியாதை இயக்கத்தினரும் தொடர்ந்து பங்கேற்றனர்.

3. கோவில் நுழைவுப் போராட்டத்தை பகிரங்கமாக நடத்தியது சுயமரியாதை இயக்கமும் நீதிக் கட்சியும்தான். இதை மறுப்பவர்கள், இதற்கு முன்னால் யார் நடத்தியது என்பதைச் சொல்ல வேண்டும். இதற்காக அவர்கள் தாக்குதல்களையும் எதிர்கொண்டார்கள்.

4. 1930களில் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் காரணமாக தனிமைப் பட்டுப்போயிருந்தது காங்கிரஸ். 1939ல் நடக்கவிருந்த மதுரை, ராமநாதபுரம் ஜில்லா போர்டு தேர்தலை மனதில் கொண்டு மதுரை மீனாட்சிஅம்மன் கோவிலில் பள்ளியறை பூஜை முடிந்த பிறகு, சில தாழ்த்தப்பட்டவர்களுடன் நுழைந்து தேசிய அளவிலான அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுக்கொண்டார் வைத்தியநாதய்யர். இதனை அனுமதித்தவர் நீதிக்கட்சியில் இருந்தவரும் கோவிலின் நிர்வாக அதிகாரியுமான ஆர்.எஸ். நாயுடு.

5. இந்த வைத்தியநாதய்யர்தான், 1922ல் தாழ்த்தப்பட்டோர் கோவிலில் நுழைவதைக் கடுமையாக எதிர்த்தவர். திரு.வி.கவின் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளில் இது பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறது. அப்போது எதிர்த்தவர் இப்போது ஆதரித்தது ஏன்? தேர்தல்தான் காரணம்.

22406014_1111515288980197_4847281383306716507_n.jpg

6. கோவில் நுழைவுச் சட்டத்தை அப்போதைய முதல்வரான ராஜாஜி இயற்றியதாக தொடர்ந்து சொல்லப்பட்டுவருகிறது. இது ஒரு பொய். உண்மையில் என்ன நடந்தது என்றால், அப்போதைய சட்டப்படி கோவில்களில் தாழ்த்தப்பட்டோர் நுழைவதும் நுழையச் செய்வதும் குற்றம். மீனாட்சியம்மன் கோவிலையடுத்து தஞ்சாவூரிலும் சில கோவில்களில் கோவில் நுழைவுப் போராட்டம் நடந்தது. ஆகவே, கோவிலில் நுழைந்தோரையும் நுழையவிட்டோரையும் பாதுகாக்கும் ஒரு அவசரச் சட்டத்தை இயற்ற வேண்டுமென அப்போதைய ஆளுனர் எர்ஸ்கின் பிரபுவிடம் கோரினார் ராஜாஜி. அதன்படி, மேலே சொன்ன குற்றத்தைச் செய்தவர்கள் மீது வழக்குத் தொடர்வதைத் தடுக்கும் அதிகாரத்தை அரசுக்கு அளிக்கும் சட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.

அதாவது, எல்லோரும் கோவிலில் நுழையலாம் என்பது சட்டமல்ல. சட்டத்தை மீறி நுழைந்தவர்களை அரசு விரும்பினால் பாதுகாக்கும் என்பதுதான் சட்டம்.

7. 1938ல் தாழ்த்தப்பட்டோர் தலைவரான எம்.சி. ராஜா கொண்டுவந்த ஆலய நுழைவு மசோதா நிறைவேறாதபடி செய்தவர் ராஜாஜிதான்.

8. ராஜாஜி கொண்டுவந்த சட்டத்தைத்தான் பெரியார் எதிர்த்தார். “எனது நண்பர் கனம் ஆச்சாரியார் கோவில் பிரவேசம் சம்பந்தமாக பேசுவதும் செய்வதும் எல்லாம் சூழ்ச்சி என்றே எனக்குப் படுகிறது. அவர்களுக்குத்தான் அதிகாரம் இருக்க வேண்டும் என்றும் தான் இஷ்டப்பட்ட கோவில்கள்தான் திறக்கப்பட வேண்டும் என்றும் தன் இஷ்டப்பட்ட கோவில்கள்தான் திறக்கப்பட வேண்டும் என்றும் தன் இஷ்டப்படிதான் காரியம் செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார்.

அவர் செய்த அவசரச் சட்டத்தில் கோவிலில் ஆதி திராவிடர் நுழைவது கிரிமினல் குற்றம் என்று வியக்தமாகச் சொல்லிவிட்டார். ஆனால், தன்னால்தான் சிலர் மன்னிக்கப்படக்கூடும் என்கிறார். இது ஜனநாயகமா, பொது ஜன அபிப்பிராயமா?

.. இவர்கள் நாணயமுடையவர்களாக இருந்தால், இவர்களுக்கு இருக்கும் மெஜாரிட்டியை கொண்டு கோவிலுக்குள் ஆதி திராவிடர்கள் போவதால் சாமி தீட்டுப்பட்டுவிடாது என்றும் சுத்தமாக ஆச்சாரமாக எந்த இந்துவும் இட வித்தியாசமில்லாமல் வழிபடலாம் என்றும் ஒரு சட்டம் செய்துவிட்டால், இவர்கள் கையை யார் வாங்கிவிடுவார்கள்?” என்று 1939ஆம் ஆண்டு ஜூலை 30ஆம் தேதி குடியரசு இதழில் எழுதினார் பெரியார்.

பெரியார் என்றைக்காவது கோவில் நுழைவை ஆதரித்து எழுதியிருக்கிறாரா என்று கேட்கும் மூடர்களுக்கு இதுதான் பதில்.

9. தமிழ்நாடு கேரளா மட்டுமல்ல, புனேவில் நடந்த கோவில்நுழைவுப் போராட்டத்தையும் பெரியார் ஆதரித்தார். நேப்பியர் பூங்காவில் 1929 அக்டோபரில் நேப்பியர் பூங்காவில் சௌந்தரபாண்டியனார் தலைமையில் நடந்த இதற்கான ஆதரவுக் கூட்டத்தில் பெரியார் சிறப்புரை ஆற்றினார்.

ஆக, ராஜாஜி கொண்டுவந்த மோசமான சட்டத்தை எதிர்த்த பெரியாரை, சனாதனிகளுடன் சேர்ந்துகொண்டு ஆலய நுழைவை எதிர்த்தார் என்று எழுதுவது அயோக்கியத்தனம்.

1939ஆம் வருட ஆலய நுழைவுச் சட்டம்

கோவிலில் தாழ்த்தப்பட்டோரும் வேறு சில ஜாதியினரும் நுழைவது குற்றமாக இருந்த காலகட்டத்தில், அப்படி நுழைந்தோரையும் நுழையத் தூண்டியோரையும் அரசு பாதுகாக்கும் என்பதுதான் 1939ஆம் வருட Madras Temple Entry Authorization and Indemnity Act.

உங்களுக்குத்தான் அரசில் பெரும்பான்மை இருக்கிறதே, கோவிலில் எல்லோரும் நுழையலாம் என்று சட்டம் கொண்டுவராமல், நீங்கள் விரும்பியவர்கள் நுழையலாம்; அவர்களைப் பாதுகாப்பேன் என்று சட்டம் கொண்டுவருகிறீர்களே என்பதுதான் பெரியாரின் கேள்வி.

1947ல்தான் எல்லா ஜாதியினரும் கோவிலுக்குள் நுழைவதற்கான சட்டம் இயற்றப்பட்டது. The Tamil Nadu Temple Entry Authorization Act என்பது இந்தச் சட்டத்தின் பெயர். ஏற்கனவே 1939ல் சட்டம்
சரியாக இயற்றப்பட்டிருந்தால், புதிதாக ஏன் 1947ல் சட்டம் இயற்றுகிறார்கள்?

1947ஆம் வருடச் சட்டத்தின் துவக்கத்தைப் படித்தாலே 1939ஆம் வருட சட்டத்தின் போதாமை புரியும். (இணைக்கப்பட்டிருக்கும் படங்களில் சிவப்பில் வட்டமிடப்பட்டிருக்கும் வரிகளைப் பார்க்கவும்)

22448606_1111754045622988_2714327408162255141_n

22449743_1111754102289649_3831759861442421021_n

“ஹிந்து பொதுமக்களிடமிருந்து வந்த அழுத்தத்தின் காரணமாக, 1939ஆம் வருடச் சட்டத்தின் கீழ் சில கோவில்களை சில வகுப்பினருக்கு கடந்த சில மாதங்களில் திறந்துவிடப்பட்டிருப்பது மாநில அரசுக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. ஆனால், மாநிலத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு இந்துக் கோவிலையும் எல்லோருக்கும் திறந்துவிடுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது” என்பதுதான் இதன் சுருக்கமான அர்த்தம்.

1939ஆம் வருடச் சட்டம் உருப்படியானதாக இருந்திருந்தால்,அதனைத் திருத்தாமல் ஏன் புதிய சட்டத்தை தமிழக அரசு இயற்றுகிறது?

விவாதப் புள்ளிகள் இதுதான்.

1. பெரியார் தமிழகத்தில் கோவில் நுழைவுப் போராட்டத்தை ஆதரிக்கவில்லை, அதற்காக குரல் கொடுக்கவில்லை,

2. ராஜாஜி கொண்டுவந்த சட்டத்தை எதிர்த்து சனாதனிகளோடு கூட்டுசேர்ந்துகொண்டார்.

பெரியார் கோவில் நுழைவுப் போராட்டம் குறித்து வலியுறுத்தினார் என்பதற்கும் அவர் அது குறித்து பேசியதற்கும் மேலேயே ஆதாரங்களை அளித்துவிட்டேன்.

ராஜாஜி கொண்டுவந்த சட்டத்தை எதிர்ப்பதற்காக பெரியார் சனாதனிகளோடு சேர்ந்துகொள்ள தயாராக இருந்தார் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம்?

சனாதனிகளும் ஒரு சட்டத்தை எதிர்க்கிறார்கள், பெரியாரும் அதே சட்டத்தை எதிர்க்கிறார் என்பதால் இரண்டு எதிர்ப்பும் ஒன்றாகிவடுமா?

காவிரி நடுவர் மன்றத் தீர்ப்பை சம்பந்தப்பட்ட நான்கு மாநிலங்களுமே எதிர்க்கின்றன. ஆக, நான்கு பேரும் ஒரே பக்கமாக நிற்கிறார்கள் என்று அர்த்தமா?

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

சமச்சீர் கல்வி தரம் குறைந்ததா?

pr040707f

அப்போதைய முதல்வர் கருணாநிதியிடம் சமச்சீர் கல்வி குறித்த பரிந்துரையை அளிக்கும் முத்துக்குமரன் குழு.

‘நீட்’ தேர்வு குறித்த சர்ச்சை உச்சகட்டத்தில் இருந்தபோது, தமிழகத்தில் தற்போது நடைமுறையில் இருக்கும் சமச்சீர் கல்வி முறையின் காரணமாகத்தான் மாணவர்களின் தரம் வெகுவாகக் குறைந்துபோயிருக்கிறது. ஆகவேதான் மாநில அரசு ‘நீட்’ தேர்வை எதிர்க்கிறது என்ற வாதம் பரவலாக முன்வைக்கப்பட்டது. ஆனால், சமச்சீர் கல்வி (Uniform system of school education) என்ற நடைமுறை (பாடத்திட்டம் அல்ல) உண்மையில் தரம் குறைந்ததா, அப்படியானால் எப்படித் தரம் குறைந்தது என்ற கேள்விகளுக்கு யாரும் விரிவாகப் பதில் அளிக்கவில்லை.

முதல் கேள்வி, சமச்சீர் கல்வி ஏன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்பதுதான்.

பொதுவாக சமூகத்தில் நான்குவிதமான ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிலவுகின்றன – ஏழை X பணக்காரன், நகர்ப்புறம் X கிராமப்புறம், ஆண் X பெண், கடைசியாக ஜாதி. இதில் நகர்ப்புறத்தில் வசிக்கும் மேல் ஜாதியைச் சேர்ந்த பணக்கார மாணவனுக்குக் கிடைக்கும் வசதியையும் கல்வியையும் மலை என்று கொண்டால், கிராமப்புறத்தில் வசிக்கும் தாழ்த்தப்பட்ட ஏழை மாணவிக்குக் கிடைக்கும் கல்வியை மடு என்று சொல்லலாம் (அனிதாவை இந்த முரண்பாட்டில் பொருத்திப்பார்த்தால், அவரது சாதனை எத்தகையது என்று புரியும்).

இந்த முரண்பாடுகளை ஓரளவுக்காவது களையும் நோக்கத்தோடும், தமிழகத்தில் நடைமுறையில் இருந்த பல்வேறு கல்விமுறைகளையும் அவற்றை வைத்து மாணவர்களைச் சுரண்டுவதை ஒழிப்பதற்காகவும் சமச்சீர் கல்வியை அறிமுகப்படுத்த விரும்பியது 2006ல் பதவியேற்ற தி.மு.க. அரசு.

அப்போது தமிழ்நாட்டில் மாநில அரசின் கல்வி முறை, மெட்ரிகுலேஷன் கல்வி முறை, ஆங்கிலோ – இந்தியன் கல்வி முறை, சிபிஎஸ்இ, ஓரியண்டல் ஸ்கூல் ஆஃப் எஜுகேஷன் என பல கல்விமுறைகளில் பாடம் கற்பிக்கப்பட்டுவந்தது. இதில் சிபிஎஸ்இ பாடத்திட்டத்தை விட்டுவிட்டு மற்ற எல்லா கல்வி முறைகளுக்கும் ஒரே மாதிரியான பாடத்திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது தமிழக அரசு. இதற்குத்தான் சமச்சீர் கல்வி முறை என்று பெயர் வழங்கப்பட்டது.

2006ல் தி.மு.க. ஆட்சிக்கு வந்தவுடனேயே, புதிய கல்வித் திட்டத்தை உருவாக்க அதே ஆண்டு செப்டம்பரில் பாரதிதாசன் பல்கலையின் முன்னாள் துணை வேந்தர் முத்துக்குமரன் தலைமையில் 9 வல்லுனர்களைக் கொண்ட குழு அமைக்கப்பட்டது. ஒரு ஆண்டுக்குள்ளாகவே இது தொடர்பாக 109 பரிந்துரைகளை இந்தக் குழு அரசிடம் அளித்தது. இதையடுத்து இதற்கென சமச்சீர் கல்விச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. 2009ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 30 லிருந்து நடை முறைக்கு வந்த இந்தச் சட்டத்தையடுத்து, 2010-11 கல்வி ஆண்டில், முதல் வகுப்புக்கும் 6ஆம் வகுப்புக்கும் சமச்சீர் கல்வி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பிற வகுப்புகளுக்கு 2011-12 கல்வி ஆண்டிலும் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டது. 200 கோடி ரூபாய்க்கு புதிய பாடப்புத்தகங்கள் அடிக்கப்பட்டன.

இந்தப் புதிய கல்வி முறையை அறிமுகப்படுத்தும்போது, தேசிய அளவில் கல்வியை நெறிமுறைப்படுத்தும் ‘என்சிஇஆர்டி’யின் விதிமுறைகளின்படியே பாடத்திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டன. உண்மையில் ‘என்சிஇஆர்டி’யின் நெறிமுறையை எந்தக் கல்வித் திட்டமும் மீற முடியாது. உதாரணமாக, 9ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு ‘அல்ஜீப்ரா’ அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டுமென்றால், அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். 12ஆம் வகுப்பில் ‘தெர்மோ டைனமிக்ஸ்’ இருக்க வேண்டுமென்றால் அது இருக்க வேண்டும்.

NCERT-LOGO

ஏனென்றால் பள்ளிக் கல்வி பொது பட்டியலில் இருக்கும் நிலையில், National Curriculum Frameworkன் படிதான் இந்தியா முழுவதும் பாடத்திட்டம் வகுக்கப்பட வேண்டும். சிபிஎஸ்இயும் இதையே பின்பற்றும். சமச்சீர் கல்வியும் இதையே பின்பற்றி பாடத்திட்டத்தை வகுக்கும். அப்படியான சூழலில், சிபிஎஸ்இயைவிட இந்தச் சமச்சீர் கல்வியில் பாடத்தின் தரம் குறைவதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.

உண்மையில் சமச்சீர் கல்வி வந்தபோதுதான், மாணவர்களுக்கு சுற்றுச்சூழல் கல்வி, அகழ்வாராய்ச்சி ஆகியவற்றில் பாடங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. சமச்சீர் கல்விக்கு முந்தைய பாடப் புத்தகங்களையும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பிறகு வைக்கப்பட்ட புத்தகங்களையும் பார்த்தாலே இந்த வேறுபாடு துலக்கமாகத் தெரியும்.

ஆனால், மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிக்கூடங்களில் குழந்தைகளை படிக்கவைத்துக்கொண்டிருந்தவர்கள் இதில் பெரும் வருத்தமடைந்தார்கள். தாம் பெரும் பணத்தைக் கட்டி குழந்தைகளைப் படிக்கவைக்கும்போது, அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கும் நம் குழந்தைகளுக்கும் ஒரே பாடத்திட்டம் என்பதை ஏற்க முடியவில்லை. அதேபோல, தாங்களே பாடத்திட்டத்தை வகுத்து, அதற்கேற்றபடி தனியாரிடம் புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டிருந்த தனியார் பள்ளிகளும் இதனை எதிர்த்தன.

411193-pti-jayalalithaa-new-pic.jpg

அதற்கேற்றபடி, 2011ல் ஜெயலலிதா பதவியேற்ற ஒரு வாரத்திலேயே, முதல் அமைச்சரவைக் கூட்டத்தின் முடிவில் சமச்சீர் கல்வி ரத்துசெய்யப்படுவதாக அறிவித்தார். இதற்குப் பிறகு வழக்குகள் நடந்தன. முடிவில் சமச்சீர் கல்வித் திட்டத்தை உச்ச நீதிமன்றம் உறுதிசெய்தது.

உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு இதுதொடர்பான வழக்கு சென்றபோது, ‘என்சிஇஆர்டி’ வல்லுனர்களை வைத்து பாடத்திட்டதை ஆய்வுசெய்ய உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. அந்த ஆய்வின் முடிவின்படியே இந்தப் பாடத்திட்டத்தையே நடைமுறைப்படுத்த நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

அப்படியானால், இப்போது உள்ள மாநிலக் கல்வி முறையில் பிரச்சனையே இல்லையா என்றால், நிச்சயம் பிரச்சனை இருக்கிறது. ஆனால், அது பாடத்திட்டத்தில் உள்ள பிரச்சனை. சமச்சீர் கல்வி முறையில் உள்ள பிரச்சனை அல்ல. அதாவது, 2011ல் ஜெயலலிதா ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு இந்தப் பாடத்திட்டங்கள் மாற்றப்படவேயில்லை. 2013ல் பாடத் திட்டத்தை மாற்றுவதற்கென ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டு, அந்தக் குழு தனது பரிந்துரையை உடனே அளித்துவிட்டது.

அதற்குப் பிறகு நான்கு ஆண்டுகள் சென்றுவிட்டன. மூன்று முதல்வர்கள் வந்துவிட்டார்கள். இருந்தபோதும் பாடத்திட்டம் மாற்றப்படவில்லை. உதயசந்திரன் பள்ளிக்கல்விச் செயலரான பிறகுதான் அதற்கான முயற்சிகள் மீண்டும் துவங்கின. இதை எப்படி சமச்சீர் கல்வி முறையின் குறைபாடாகச் சொல்ல முடியும்?

16MA-CITY-UDHAYACHANDRAN

உதயசந்திரன் ஐஏஎஸ் பள்ளிக் கல்வித் துறை செயலரான பிறகே பாடத்திட்டத்தை மாற்றும் பணிகள் துவங்கின.

அப்படியானால் நீட் தேர்வு போன்ற தேசிய அளவிலான தகுதித் தேர்வுகளில் தமிழக மாணவர்கள் ஏன் தேர்ச்சிபெறுவதில்லை? காரணம், தேர்வு முறையில் உள்ள வித்தியாசம்தான். சிபிஎஸ்இயின் தேர்வு முறையிலும் சமச்சீர் கல்வியின் தேர்வு முறையிலும் வித்தியாசங்கள் உண்டு. மாநில அரசு கல்வி முறையில் மாணவர்கள் நேரடியாக கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க வேண்டும். சி.பி.எஸ்.இயில் படித்ததை apply செய்து பதிலளிக்க வேண்டும். இப்போது தேசிய அளவிலான தேர்வுகள் எல்லாமே இந்த முறைக்கு மாறிவரும் நிலையில், தமிழக தேர்வு முறையிலும் சிறிது சிறிதாக இந்த முறைக்கு மாறுவதற்கான பணிகள் நடந்துவருகின்றன.

எல்லாம் சரிதான், தேசிய அளவில் பிற மாநிலங்களோடு ஒப்பிட்டால் தமிழக மாணவர்களின் தரம் குறைவாக இருப்பதாக சில அமைப்புகள் ஏன் சொல்கின்றன என்ற கேள்வி எழக்கூடும். உண்மைதான். இந்தியாவில் பள்ளிக்கல்வி முறையையும் தரத்தையும் ஆய்வுசெய்யும் ஒரு தனியார் அமைப்பு இந்தக் கருத்தைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டுவருகிறது. இந்தியாவிலேயே மிக மோசமான மாணவர்கள் என்ற பிம்பத்தையே அந்த அமைப்பின் அறிக்கை அளிக்கிறது. ஆனால், உண்மை அதுவல்ல என்பது, இங்குள்ள கல்வி நிறுவனங்கள், இங்கு படித்து முடித்து பிற நிறுவனங்களுக்கு தேர்வாகும் மாணவர்களைப் பார்த்தாலே தெரியும்.

கல்வியாளர் பிரின்ஸ் கஜேந்திரபாபு ஒரு முறை சொன்னார், “சிபிஎஸ்இயில் படித்து, ஐஐடியில் தேர்ச்சிபெறும் மாணவர்கள் அங்குள்ள தேர்வுகளையும் பாடங்களையும் சமாளிக்க முடியாமல் தற்கொலை செய்துகொண்ட சம்பவங்கள் நிறையவே உண்டு. ஆனால், மாநிலப் பாடத்திட்டத்தை படித்துவிட்டு ஐஐடியில் சேர்ந்தவர்களோ, மருத்துவக் கல்லூரியில் படிப்பவர்களோ இப்படிச் செய்துகொண்டதாக வரலாறு உண்டா? அப்படியிருக்கும்போது ஏன் மாநில கல்விமுறையைக் குறைசொல்கிறீர்கள்?”.

dsc05802.jpg

தமிழ்நாட்டில் ஒப்பீட்டளவில் பள்ளிக்கூடங்களின் பரவல் சிறப்பாகவே இருக்கிறது.

ஒப்பீட்டளவில் பள்ளிக் கல்வியில் ஒரளவுக்கு சிறந்த கட்டமைப்பு தமிழகத்தில் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு 1 கி.மீ சுற்றளவிலும் ஒரு ஆரம்பப் பள்ளி இருக்கிறது. ஒவ்வொரு 3 கி.மீ. சுற்றளவிலும் ஒரு நடுநிலைப் பள்ளி இருக்கிறது. ஒவ்வொரு கி.மீ. சுற்றளவிலும் மேல் நிலைப் பள்ளி இருக்கிறது. 7 கி.மீ. சுற்றளவுக்குள் உயர்நிலைப் பள்ளி இருக்கிறது.

அதேபோல, இந்தியாவின் பிற மாநிலங்கள் எல்லாவற்றிலுமே Para – Teacher என்ற ஆசிரியர்கள் உண்டு. 12 வகுப்பு முடித்துவிட்டு பள்ளிக்கூடங்களில் கற்பிப்பவர்கள் இவர்கள். ஆனால், தமிழகத்தில் மட்டும்தான் இந்த முறை கிடையாது. பணியில் சேர, ஆசிரியர் பயிற்சியோ, பி.எட்டோ முடித்திருக்க வேண்டும். இங்கே யாரும் பாரா – டீச்சர் என்ற வார்த்தையையே கேள்விப்பட்டதில்லை.

இந்த நிலையில், தமிழக அரசு உடனடியாக செய்ய வேண்டியது 1 முதல் 10ஆம் வகுப்பு வரையிலான பாடத்திட்டத்தை update செய்ய வேண்டியதும் படிப்படியாக தேர்வுமுறையை மாற்ற வேண்டியதும்தான்.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

கபாலியை விமர்சிப்பது யாருக்கு லாபம்?

rajinikanth_kabali-wide.jpgமெட்ராஸ் படத்தை அடுத்து, ரஞ்சித் ரஜினியுடன் இணைந்தபோது தமிழ் திரையுலகில் மட்டுமல்ல அறிவுலகிலும் பெரும் எதிர்பார்ப்பு ஏற்பட்டது. பருத்தி வீரன் படத்திற்குப் பிறகு மிகச் சுமாரான வர்த்தகத் திரைப்படங்களில் நடித்துக்கொண்டிருந்த கார்த்தியை வைத்து, வடசென்னையை மையமாகக் கொண்டு, தலித் அடையாளங்களை, போராட்டங்களை முன்வைத்து மெட்ராஸ் படத்தை உருவாக்கியிருந்தார் ரஞ்சித்.
இந்தப் பின்னணியில் கபாலி படத்தின் மீது உருவான எதிர்பார்ப்பு மிகப் பெரியது.

கபாலி படத்தின் டீஸர், இந்த எதிர்பார்ப்பை மேலும் பல மடங்கு அதிகரித்தது. ஆனால், கபாலி பெரும் ஏமாற்றத்தைத் தரும், சலிப்பூட்டும் ஒரு திரைப்படம்.

மலேசியாவில் தொழிலாளர்களின் உரிமைக்குப் போராடும் கபாலீஸ்வரன், ஒரு தாதா கும்பலுக்குத் தலைவனாகிறார். அவரது வளர்ச்சியைப் பிடிக்காத அந்த கும்பலுக்குள்ளேயே இருக்கும் ஒரு குழு, கபாலியின் குடும்பத்தை அழித்துவிடுகிறது.

அந்த சண்டையில் பலரும் இறந்துவிட சிறை செல்கிறார் கபாலி. சிறையிலிருந்து வெளிவந்ததும் எதிரிகளை துவம்சம் செய்ய ஆரம்பிக்க, தன் குடும்பம் அழியவில்லை என்ற உண்மையும் தெரியவருகிறது. மெதுமெதுவாக குடும்பத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கிறார். வில்லன்களை ஒழித்துக்கட்டுகிறார். முடிவில் காவல்துறை கபாலியை போட்டுத்தள்ளுகிறது.

பாலிவுட்டில் அமிதாப் பச்சன் போன்றவர்கள் எப்போதோ தங்கள் வயதுக்குத் தகுந்த பாத்திரங்களுக்கு மாற ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். ரஜினி முதன் முறையாக அதை முயற்சித்திருக்கிறார். படத்தில் டூயட் இல்லை. எப்போதோ துவங்கியிருக்க வேண்டிய இந்தப் பயணத்தில் முதல் அடியை இப்போதுதான் எடுத்துவைத்திருக்கிறார் ரஜினி. அதுவும் தடுமாற்றம் மிகுந்த முதல் அடி. ரஜினியின் உடல்நலம் மட்டுமல்ல, திரைக்கதையும் இந்த தடுமாற்றத்திற்கு ஒரு காரணம்.

e8c9a52a3b182ea1c3ceaafaeb205a98.jpgமுதல் நாள் முதல் காட்சியிலேயே, படம் துவங்கி 15 நிமிடங்களுக்கு பிறகு ரசிகர்கள் உறைந்து போகிறார்கள். ரஜினி மலேசியாவில் சீர்திருத்தப் பள்ளியைப் போல ஒன்றை நடத்துகிறார். அங்கு படிப்பவர்களுடன் உரையாடுகிறார். இந்த உரையாடல் எப்போதுதான் முடியும் என்ற அளவுக்கு நீண்டுகொண்டே போகிறது.

அதேபோல, கபாலி மலேசியாவிலிருந்து சென்னை வரும் காட்சிகளைப் பார்க்கும்போது, நமக்கே மலேசியாவிலிருந்து சென்னை வந்ததுபோன்ற உணர்வு தோன்றுகிறது – அவ்வளவு நீளமான அலுப்பூட்டும் காட்சிகள்.

படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் திடீரென வில்லனின் எல்லா கட்டமைப்புகளையும் சிதைக்கிறார் கபாலி. எப்படி அது சாத்தியமானது என்பது குறித்து ஒரு காட்சியும் இல்லை.

படத்தில் திடீர் திடீரென “பழைய வாழ்க்கையெல்லாம் நெனைச்சுப் பார்த்தேன்” என்றபடி புலம்புகிறார். சிவாஜி நடித்த ஞானப்பறவை படம் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.
முதல்முறையாக ரஜினியின் நடிப்பைப் பார்த்து தீவிர ரசிகர்களே கேலியாக சிரிக்கும் காட்சிகள் இப்படத்தில் இருக்கின்றன. படத்தில் நகைச்சுவை பகுதி கிடையாது; ஆனால், Unintended-ஆக நிறைய உண்டு.

படத்தின் சில இடங்களில் அம்பேத்கரின் உருவப்படங்கள் காட்டப்படுகின்றன. புத்த உருவங்கள் தெரிகின்றன.

“நாங்க முன்னேறக்கூடாதில்ல..கோட் சூட் போடக்கூடாதில்லை. கால் மேல கால்போட்டா வலிக்குதுல்ல.. பிடிக்கலைனா போய் சாவுடா”, “உங்க கருணையெல்லாம் மரணத்தைவிட கொடுமையானது”, “அம்பேத்கர் கோட் போட்டதுக்கும் காந்தி வேஷ்டி மட்டும் கட்டியதற்கும் பின்னால் ஒரு அரசியல் இருக்கு” என்பது போன்ற வசனங்கள் இந்தப் படத்தை வேறொரு கோணத்தில் பார்க்கத் தூண்டக்கூடும். ஆனால், அப்படியான எந்தப் பரிணாமமும் இந்தப் படத்திற்கு இல்லை.

மிக மோசமாக எடுக்கப்பட்ட, மோசமான திரைக்கதையைக் கொண்ட ஒரு திரைப்படம் மட்டுமே. அந்த வசனங்கள் சரியான இடத்தில், சரியான கருத்தில் பொருந்தவில்லை. மெட்ராஸ் திரைப்படத்திற்கும் கபாலிக்கும் உள்ள பெரிய வித்தியாசம் அதுதான்.

ரஞ்சித்தின் முந்தைய படத்தை மனதில்வைத்து, இந்தப் படத்தை புகழ்ந்தால் ரஜினிக்கும் தாணுவுக்கும் நல்லது. உள்ளபடி விமர்சித்தால், ரஞ்சித்துக்கும் அவருடைய எதிர்கால முயற்சிகளுக்கும் நல்லது.

Posted in சினிமா விமர்சனம், Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

அதே பெண்ணா நான்?

Sigiriya_fresco_sacred.jpgதமிழின் சங்க காலக் கவிதைகளைப் போல, பிராகிருதியில் தொகுக்கப்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு ‘காதா ஸப்தஸதி’. கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் தொகுக்கப்பட்டவை.

ஆகவே, அதற்கும் முன்பாகவே இவை எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஹல என்ற சாதவாகன மன்னனின் காலத்தில் இவை தொகுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. இவற்றை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தவர் அரவிந்த் கிருஷ்ண மெஹ்ரோத்ரா.

இந்தக் கவிதைகள் பெரும்பாலும் பெண்களின் குரலில் பேசுகின்றன. காதலும் காமமும் உருகி வழியும் இந்தக் கவிதைகளில் வரும் பெண்கள் மிக சுதந்திரமானவர்கள்.

என்னுடைய இந்த மொழிபெயர்ப்பு, மிக சுமாரானது. திருத்தங்களை கோரி நிற்பது. இருந்தாலும் படித்து இன்புறலாம்.

1.
ஏன் அழுகிறாய், நண்பனே?
காதல் என்றால் அப்படித்தான்;
வெள்ளரிக்காயின் தளிரிழை
அதன் சின்னம்.

2.
தன் தவறுகளுக்கு வருந்தும் கணவன்
அவள் காலடியில் விழுந்துகிடக்கிறான்;
அவர்களது சின்ன மகன்
முதுகின் மீது ஏறுகிறான்.
வருத்தத்தில் இருக்கும் மனைவி
சிரிக்கிறாள்.

3.
பயணம் செய்யும் என் கணவன்
திரும்ப வருவான்;
நான்
முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்வேன்
அவன் என்னை
சமாதானப்படுத்த முயல்வான்:

ம்ஹும்.. ஒரு பெண்ணின் கனவுகள்
அரிதாகவே நனவாகின்றன.

4
இரவில் கன்னங்கள் சிவந்தன
ஆனந்தம், ஏதேதோ நூறு காரியங்களைச்
செய்யவைக்கிறது,
காலையில், நிமிர்ந்து பார்க்க்க்கூட
மிகவும் வெட்கமாக இருக்கிறது,
என்னால் நம்ப முடியவில்லை, அதே பெண்தான் நான்?

5
அவன் என்னிடம் மோசமாக நடந்துகொண்டாலும்
நான் அவனைச் சந்திக்கிறேன்.
தீ அழிவை ஏற்படுத்துகிறது;
ஆனாலும், நாம் நெருப்பை பற்ற வைப்பதில்லையா?

6
கூண்டில் அடைபட்ட பறவையைப் போல
நடுங்கும் கண்களுடன்
வேலிக்குப் பின்னால் இருந்து
நீ செல்வதை அவள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்

7
வாயிற்கதவில் அவள்
மார்புகள் அழுந்த,
கால்கள் வலிக்கும்வரை
விரல்களை ஊன்றி நிற்கிறாள்.
வேறு என்னதான் அவளால்
செய்ய முடியும்?

8
இந்தப் பரந்த உலகம்
அழகான பெண்களால் நிறைந்திருந்தாலும்
அவளுடைய இடது பக்கத்தை
அவள் வலப் பக்கத்துடன்
மட்டுமே ஒப்பிடமுடியும்.

9
பிரிந்திருந்த தினங்களை
எண்ண முடியவில்லை.
கைகளிலும் கால்களிலும்
விரல்கள் தீர்ந்துவிட்டன
படிப்பறிவில்லாத பெண் குமுறி அழுகிறாள்

10
கடினமான நிலத்தை
உழுத களைப்பில்
விவசாயி தூங்குகிறான்.
பருவ மழையைத்
திட்டித் தீர்க்கிறாள்
விரக தாபத்தில் இருக்கும் மனைவி.

11
சூரியனை வணங்குகிறாயா, பையா?
முகச் சுழிப்புடனா, புன்னகையுடனா?

12
கீழ் உதட்டைக்
கடிக்க மாட்டேன்
என்ற வாக்குறுதி,
ஊதி அணைக்கப்படும்
விளக்கு,
கிசுகிசுப்பாகும்
பேச்சு,
திணறும்
மூச்சு,

கொண்டாட்டத்திற்குரியது
ரகசியக் காதல்.

18akm7

அரவிந்த் கிருஷ்ண மெஹ்ரோத்ரா

 

13
பாழாய்ப்போன இரவின் இருள்,
கணவன் இப்போதுதான் கிளம்பிச் சென்றான்
காலியாக இருக்கிறது வீடு:
பக்கத்து வீட்டிலிருப்பவர்களே, விழித்திருங்கள்
திருடு போவதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.

14
எனது உள்ளாடையைத்
தேடி அவன் தடவினான்
அது அங்கே
இல்லை.
அவனது குழப்பத்தைப்
பார்த்தேன்.
இன்னும் இறுக்கமாகத்
தழுவிக்கொண்டேன்.

15
கடவுள்களுக்கு நாம் தண்ணீரைக்கூட படைக்கலாம்,
பூக்களை எடுப்பதற்காகப் போகாதே, மகனே;
கோதாவரியின் கரைகள்
உன்னை அழித்துவிடும்

16
புதிய மனைவியின்
திடமான மார்புகள்:
ஒட்டிய கன்னங்களுடன்
பழைய மனைவி பெருமூச்சு விடுகிறாள்.

17
நீ எந்தப் பெண்ணைப் பார்த்துப் பயப்படுகிறாயோ,
அவளுக்குப் பேய் பிடித்திருக்கவில்லை.
தாறுமாறான இடியும்
கணவன் வீட்டில் இல்லாததும்
அவளைப் பைத்தியமாக்கியிருக்கின்றன.

18
‘மூன்றாவது கடிகாரமும் முடிந்துகொண்டிருக்கிறது,
இப்போது நீ தூங்கப் போ’

‘ஓ, நண்பர்களே, இந்த இரவின் மல்லிகை நறுமணம்
என்னைத் தூங்க விடாது’

19

கீழே விழுந்து கடுமையாகச் சண்டையிடும்
இரண்டு உயர் ரக வீர்ர்களைப் போல

தொங்கும் உனது மார்புகளும்
பார்க்க அழகுதான்.

20
“என்ன இது?” அப்பாவித்தனமாக ஆச்சரியப்படுகிறாள் அவள்.

இப்போது கழுவுகிறாள், தேய்க்கிறாள், சுரண்டுகிறாள்
தன் மார்பில் இருக்கும் நகக்குறிகளை.

21
மழை நின்றுவிட்டது
உயரத்தில் இருக்கும் மேகங்கள்

(இளம் முலைகளைப் போல)
பறந்துவிட்டன

வயது முதிர்ந்த பூமியின் தலையில்
நரைமுடியைப் போல
முதல் பேக்கரிம்பு பூக்கள் தோன்றுகின்றன

22
நான் எப்போதுமே உன்னுடையவளாக
இருக்க விரும்புகிறேன்,
எப்படி என்றுதான் தெரியவில்லை:
சொல்லிக் கொடு.

23
‘மரணம் சீக்கிரமே வந்துவிடுகிறது
ஒரு பெண்ணை அவளுடைய
மலர்களில் தொடுபவர்களுக்கு’

‘மருண்ட பார்வையுடையவளே,
என்னுடைய மரணம் இப்போதே
வரட்டும்’

24
அவன் அவளைத் தழுவ
முன்னோக்கி வரும்போது,

அவளுடைய நளினமான கர்வம்
சற்றுப் பின்வாங்குகிறது.

25
“தோழி, நான் வாழாமல்
போனால்தான் என்ன?”

தன்னை மன்னிக்கும்படி அவன் கெஞ்சினான்
நானும் மன்னித்தேன்.

26
அவன் இல்லாதபோது,
அவனுடைய பல ஒழுக்கமில்லாத செயல்கள்
மனதில் வட்டமிடுகின்றன:
பார்த்துவிட்டாலோ, எதுவும் தோன்றுவதில்லை.

27
வெளிப்படையாகச் சொல்லாமல், கீழ்ப்படிந்து,
அக்கறையுடன்
வெளிப்படுத்துகிறாள்
கடும் கோபத்தை.

28
இலுப்பைப் பூ எதற்காக மலர்கிறது, மகனே?
நீ எனது பாவாடையை பிடித்து இழுத்தால்கூட

இந்தக் காட்டில் எனது குரல் யாருக்குக் கேட்கும்?

கிராமம் வெகுதூரத்தில் இருக்கிறது,
நான் தனியாக இருக்கிறேன்.

29

தூது போனவன் வரவில்லை,
சந்திரன் எழுந்துவிட்டது,

இரவு கடந்துசெல்கிறது, எல்லாம் போகிறது,
சொல்லி ஆற்றிக்கொள்ள யாருமில்லை.

30
உண்மையான மனைவிகள்
அவர்கள் பேசுவதைப் பேசட்டும்,

நான் என் கணவனுடன் படுக்கும்போதும்
கணவனுடன் படுப்பதில்லை.

31

ஏதாவது காரணத்தால் அவள் தன்
கண்களை மூடாவிட்டால்,

அவளது காதுகளில் நடனமாடும்
அல்லி மலர்களை யார் கவனிப்பார்கள்?

கிராமம் அரவமற்றுக் கிடக்கிறது,
மட்டமான ஆட்கள் உடனிருக்கிறார்கள்

என் பார்வையையோ, சந்தோஷத்தையோ,
துக்கத்தையோ, சிரிப்பையோ
பகிர்ந்துகொள்ள யாருமில்லை.

32
தங்கத்துடன் புதைக்கப்பட்ட
பானையின் வாயைப் பார்த்துவிட்டதுபோல 

அவளுக்கு மகிழ்ச்சி

மகளின் பாவாடை காற்றில்
பறக்கும்போது  பார்த்துவிட்டாள்,

பிறப்புறுப்புக்கு அருகில்
பற் தடம்.

33
யாருக்காக, நான் எனது
வெட்கத்தை, கற்பை,
கௌரவத்தை விட்டொழித்தேனோ

அவன் என்னை வெறும்
இன்னொரு பெண்ணாகத்தான் பார்க்கிறான்.

Posted in Uncategorized | 1 Comment